Vandaag wil ik met je filosoferen over hoe begeleiding van het universum ook kan werken. Ik wil hierbij graag vooral kijken naar het zien van positieve signalen terwijl dingen nog helemaal niet goed gaan. Hoe zie jij die signalen? Voor mij zijn dit tekenen van steun en verbinding. Dat ik niet alleen ben in een situatie.
Het vrijdagtopic, waarin je alle vragen kunt stellen, staat ook weer voor je klaar. 🙂
Klik op deze link om naar het vrijdagtopic toe te gaan.
Of klik op de onderstaande link om naar de volledige community toe te gaan:
Opslaan als favoriet
Lieve Scarlet,
Een mooi onderwerp vandaag❤️
Ik ervaar regelmatig signalen.
Vaak door een regel van een liedje in mijn hoofd of tijdens mn slaap.
Een kaartje welke ik trek
Ingevingen tijdens wandelen, vertoeven in de natuur.
Tijdens meditatie of yoga een gevoel van begeleiding, berusting ofzo…..
Voel me er echt heel dankbaar voor
Goeiemorgen Scarlet, voor mij voelt het ook niet alsof ik gestuurd wordt, maar echt meer als begeleiding en bevestiging van vraagstukken waar ik eigenlijk zelf al van weet dat ik de juiste keuze maak. Maar soms ook dat ik net het zetje krijg om door te zetten om een stap te zetten die goed voor me zou zijn, waarbij mijn hoofd het ‘bijna’ tegen zou houden. Dan is het teken echt een motivatie en besefmoment voor me dat ik naar mijn gevoel mag luisteren. Even leuk feitje… mijn aandacht word nu ineens getrokken door een opvallend fladderende duif om te bevestigen dat ik dit dus allemaal goed interpreteer, haha. Duiven zijn voor mij de grootse tekens, bij een groot vraagstuk heb ik zelf eens gehad dat er bijna eentje zichzelf dood vloog tegen mijn voorruit van de auto. Mijn eerste reactie was toen dat ik echt hardop zei..”Ja, ja, ja… ik heb het begrepen, vlieg alsjeblieft omhoog!”
Ik heb eigenlijk nooit dat ik iets zie voordat het een moeilijke dag word, zoals jij verteld met je karpers. Bij mij is het meer in het moment dat er dan ineens een steunteken komt, of in positieve situaties dat ik voel dat ik het niet alleen beleef.
Ook muziek is een duidelijk teken bij mij op verschillende manieren, soms als steun als ik het nodig heb, maar ook als antwoord op mijn vragen of bij keuzes. De ene keer hoor ik precies als ik het moeilijk heb dat ene liedje wat me moed heeft of steun, in de supermarkt, in de auto op de radio. Maar soms loop ik ineens een liedje te fluiten tijdens het uitlaten van mijn hondje en voel ik dat de tekst me iets wil zeggen. Dat is soms direct duidelijk als ik precies dat stukje dan ga zingen wat ik floot, maar soms weet ik de tekst niet en moet ik op Spotify het liedje opzoeken en dan de songtekst erbij pakken. Het is altijd een spot-on heldere boodschap. Als het een dringend boodschap is, komt het altijd direct als eerste op de radio zodra ik mijn contact van de auto omgedraaid heb. Dat leidt nogal eens tot tranen of de grootste glimlach die ik heb, dit blijft zo magisch mooi! Met muziek is het ook niet altijd alleen voor mezelf, maar ook wel boodschappen voor vrienden van me. Deze woensdag had ik daar een heel mooi voorbeeld van. Ik stapte in de auto onderweg naar een moeder en 2 dochters waar ik vroeger heel veel contact mee heb gehad, maar nu niet meer. Het was niet uit het oog uit het hart, maar ieder leidde zijn eigen leven nadat onze dochters naar de middelbare school gingen. Als we elkaar tegenkwamen was het altijd gelijk goed en gingen we verder waar we gebleven waren. De vader van de dochters is in mei overleden en ze hadden mij benaderd om samen met hun contact met hem te maken omdat ze nog veel vragen hadden. Hij was al vanaf die tijd steeds in mijn dromen, ik voelde hem overal en dat is heel bijzonder, want ik kan me heel goed afsluiten en beschermen, maar hij kreeg het voor elkaar om me toch steeds te bereiken. Ik wist dus al, dat ik zijn vrouw en kinderen wel weer zou gaan ontmoeten en zo geschiedde. Ik stapte dus woensdag in de auto op weg naar hen, en zei hardop “Nou Frits”, meer voor mezelf omdat het voelde dat ik zijn grote wens in vervulling ging brengen…. ik draaide de contactsleutel om en wat hoorde ik direct:” Girls Girls Girls….”…. , de start van het liedje van Anouk, precies nu ik onderweg was naar zijn 3 meiden, zoals hij dat altijd zelf zei. Ik heb een stukje opgenomen om later te laten horen aan ze en ze waren erg ontroerd, wat ik heel goed snapte toen ik het vanaf het begin vertelde! Nou, zo ervaar ik dus door de dag heen allerlei mooie signalen en is het echt een onderdeel van mijn dagelijks leven, net zo geïntegreerd als alle aardse dingen op de dag.
Eerst even zonder video : ) : )
IK VRAAG HET UNIVERSUM ZORGT ERVOOR VOOR MIJ.
wat mooi, dankjewel voor deze reminder om aanwezig te blijven,
ook op de moeilijke(r) momenten <3
Video affirmatie: “Ik ben veilig bij mezelf. Ik ben mijn eigen thuis.”
Hoppa en weg was weer de affirmatie, terwijl ik er gelijk onder wilde typen… Dus nu maar apart dan.
Signalen, die komen verschillend binnen:
– oog valt ergens op (net zoals je aangaf op de psalm)
– Muziek met bepaalde tekst die dan net even binnenkomt
– een sterk gevoel dat je iem. even moet bellen.
– soms dus ook dat je specifiek aan iemand denkt en blijft hangen in je gedachten.
– gewoon een WETEN (en die vind ik vaak wel het mooist…. gewoon weten hoe en wat). Helaas komt het niet altijd op die manier dus.
-Teksten bijv. of pagina’s/sites op internet, terwijl je wat anders aan het zoeken was.
en dit is nog maar een gedeelte, want kan ook met bijv. de engelengetallen/tijd.
– info via mijn lichaam (deze vind ik minder, maar dan let je wel op, waar je zelf mee zit als je het niet al bewust wist).
Ik weet dat hoe zwaar ik het ook heb, ik toch beschermd wordt. Soms is het wel dat als je zwaar in een dip zit, je qua tekens moeilijker bereikbaar bent voor ze. Ook zwaar verdriet NA verlies kan dat tijdelijk verstoren.
En bij mij weleens geweest dat er wel werd ingegrepen. Voornl. toen ik jong was. Toen boos en verdrietig op een brommer die in soort van zand terecht kwam en flink een ongeluk zou krijgen (‘s avonds laat op verlaten weg) en opeens stond ik met uitstaande brommer in mijn handen stil i.p.v. dat ik op de grond lag. Ik was toen totaal overrompelt en ook nooit vergeten. Echter paar jaar later wel tot val gekomen, maar dat was blijkbaar minder dramatisch dan toen ze ingrepen? Denk ik dan zo.
Verder is het me opgevallen als ik in een korte tijd 3 lijkwagens tegenkom, dat er dan iemand die ik ken (en wel vaak goede vrienden/familie e.d.) komt te overlijden in korte tijd daarna. Soort waarschuwing en voorbereiding op hetgeen komen gaat.
Verder is dit m.b.t. individuele begeleiding. Daarnaast denk ik wel dat er ook buiten deze aarde opgelet wordt dat wij als mens deze aarde niet echt kapot maken. Daar ook al stukken over gelezen. Blijkbaar is de aarde belangrijk in het universum. En over de bijbel gesproken… God zou nooit meer de aarde laten overstromen (verhaal van Noachs Ark – zondvloed) en op die manier de aarde reinigen. Maar tja… uiteindelijk heb ik wel het vermoeden dat er iets gebeurd. Maar hoe en wat? Geen idee. Ik heb ook eigenlijk niet zo de behoefte om dit van tevoren te weten!🫣
Fijne dag allemaal en een fijn weekend.
Voetstappen in het zand (deze vind ik dus mooi en kwam ik ooit tegen)
Ik droomde eens en zie
ik liep aan ‘t strand bij lage tij.
Ik was daar niet alleen,
want ook de Heer liep aan mijn zij.
We liepen samen het leven door,
en lieten in het zand,
een spoor van stappen; twee aan twee,
de Heer liep aan mijn hand.
Ik stopte en keek achter mij,
en zag mijn levensloop,
in tijden van geluk en vreugde,
van diepe smart en hoop.
Maar als ik het spoor goed bekeek,
zag ik langs heel de baan,
daar waar het juist het moeilijkst was,
maar één paar stappen staan.
Ik zei toen “Heer waarom dan toch?
Juist toen ik U nodig had,
juist toen ik zelf geen uitkomst zag,
op het zwaarste deel van mijn pad…”
De Heer keek toen vol liefde mij aan,
en antwoordde op mijn vragen;
“Mijn lieve kind, toen het moeilijk was,
toen heb ik jou gedragen…”
Lieve Scarlet, wat een mooi onderwerp vandaag. Dank je wel. De tekens die ik ontvang en zie zijn vaak veren. Meestal zoek uk de betekenis ervan op en dan valt het kwartje wel.
Als ik aan mijn overleden vriend en buurman denk dan dwarrelt er wel een veertje naar beneden. Met kaartlegging met zijn vriendin geeft hij vaak hulp. Weer wat anders is dat als ik aan iets denk, zoals stofzuigen of wat we zullen eten dan reageert mijn man later met….oo zal ik ff stofzuigen of zullen we dit en dat eten.
1 teken is mij bij gebleven tijdens een burnout. Ik lag op bed en wilde niet meer op aarde zijn. Strafkamp aarde noem ik het vaak. Opeens tikte/klopte er iets op mijn hand, terwijl ik alleen was. Mijn schoonvader deed dat altyd als ik in de put zat. Zo van ..komt wel goed meisje. Toen ik dat voelde knapt er iets in mij en wist.. dat is pa. Ik was zo dankbaar en opgelucht dat ik daarna de moed weer heb gevonden om door te gaan. Wel met anti depressiva, maar toch. Vlak voor zijn overlijden zag hij boven ergens in een hoek vd kamer iets. Hij bleef wijzen en ooh zeggen. Dat is zo mooi om te zien dat er iemand was die hem kwam halen en begeleiden.
Toen 4jaar later mijn schoonmoeder overleed, in het zkh, zaten er twee duiven op de rand van haar raam. Ik voelde heel sterk dat het haar overleden man was en haar recent overleden zus. Ik voel mij bevoorrecht om deze tekens te mogen ontvangen🙏🙏🙏🙏
Dank je wel, Scarlet voor dit filosofie momentje🙏🌸 Heel herkenbaar wat je vertelt… Mijn vader was al een tijd ongeneeslijk ziek en op de dag dat hij voor de zoveelste keer werd opgenomen in het ziekenhuis zag ik echt overal 1111 verschijnen waardoor ik direct voelde, dit gaat niet goed, dit wordt het afscheid… Maar ik voelde me ook enorm gesteund hierdoor omdat het ik voelde dat mijn zus, die twee jasr geleden is overleden bij ons was en ons steunde… Vooral ook toen mijn vader terecht kwam op een kamer waar een vrouw lag die dezelfde, bijzondere naam, als mijn zus had, en de andere vrouw hetzelfde ziekteproces doormaakte als mijn zus… En er, net als twee jaar geleden bij mijn zus, er een duif op de vensterbank van het ziekenhuisraam van mijn vader zat… Ik voelde gewoin de aanwezigheid van mijn zus.. Zo ongelofelijk bijzonder,en ik heb echt tijdens het hele afscheidsproces van mijn vader, haar steun gevoeld, wat mij ook vertrouwen gaf🙏❤️
Maar nu naderhand merk ik toch dat als er nu dagen zijn dat ik vaker tekens opmerk, dat ik juist meer angst krijg omdat ze in die moeilijke periode met mij vader er ook zoveel ‘was’… En ik dus de conclusie trek dat er dan vast weer iets moeilijks gast gebeuren… Dus zo fijn Scarlet dat je me in deze boodschap er weer even aan herinnert dat de tekens vooral een teken van steun zijn, wat er ook gebeurt🙏❤️🌸
Kan het zo zijn dat de een een stuk minder begeleiding krijgt of ervaart dan de ander?
Ik ontvang signalen en boodschappen via cijfers op de klok, veren zien met een bepaald gevoel dat ik dan krijg is voor mij een duidelijk teken, ook via dieren maar dat gebeurd dan wel met een bepaald gevoel daarbij en anders zijn t voor mij gewone veren en gewone dieren zonder een boodschap.
Via dromen dat is iets van de laatste tijd.
Soms ook een innerlijk weten en soms komen antwoorden pas veel later op een manier die je niet verwacht bijv een persoon, dit kan een vriendin zijn of een collega of een kennis of een buur in de straat.
De woorden die ik dan hoor daar krijg ik een gevoel bij alsof mijn gids of beschermengel via die persoon met mij praat. Ik vind dat altijd heel bijzonder.