In dit kletsmomentje wil ik met je kijken naar het ontwikkelen van je paranormale gaven en/of andere talenten. Als je namelijk merkt dat je twijfels of onzekerheden hebt die het je hierin lastiger maken, dan kan het fijn zijn om eens rustig te onderzoeken waar je de lat voor jezelf neergelegd hebt. Wat moet je precies van jezelf kunnen en waarom?
Het vrijdagtopic, waarin je alle vragen kunt stellen, staat ook weer voor je klaar. 🙂
Klik op deze link om naar het vrijdagtopic toe te gaan.
Of klik op de onderstaande link om naar de volledige community toe te gaan:
Opslaan als favoriet
Goedemorgen Scarlet.
Ja daar heb je een dingetje vandaag. Want ik twijfel niet aan mijn helende gave. Maar verder ervaar ik niks. Ik bedoel anderen kunnen dan intunen en voelen of weten of horen ( geen idee of ik ‘t goed zeg) precies wat er speelt bij die persoon.
Ik voel dat ik de energie stuur, ik krijg van de ander te horen dat ze baat hebben bij wat ik gedaan heb, maar daar houd ‘t voor mij dan op.
Ben soort van jaloers op al die mensen die boodschappen door krijgen. Misschien wil ik te graag., of ben ik niet ontspannen genoeg.. Ik vraag me vaak af wat ik “verkeerd” doe.
Video affirmatie: “Ik vertrouw op mezelf, op mijn ziel en op mijn energie.”
Dat zou ik wel helemaal willen, maar is niet altijd zo.
Wow, wat een kletsmomentje. Die komt binnen.
Gewoonweg, omdat ik jaren daarmee gestoeid heb hoe het bij mij werkt en of het niet schadelijk is voor de ander of voor mezelf (want ook dat kom je tegen dat dit gezegd wordt tegen je, bijv. dat je klachten kunt overnemen of jouw klachten overzetten naar de ander). Dat het echt was, dat was niet de twijfel, meer van: ‘doe ik het goed, is het niet schadelijk voor mezelf of anderen en hoe werkt het bij mij en wat zijn de mogelijkheden.”
Ik twijfel (en nog wel soms) enorm aan mezelf. Dus ook verschillende opleidingen gedaan, maar meer om mijn zelfvertrouwen te verbeteren en technieken te leren, zodat je daar op terug kan vallen, indien nodig. Maar inderdaad kwam ik ook docenten tegen die dan eigen elkaar tegenspraken (de een of andere cursus/opleiding). Dus dan raakt je weer in verwarring en voelde je je weer niet goed genoeg.
Sommigen wilden ook dat je gelijk maar praktijk moest neerzetten, want dan kon je geld verdienen. En daar gingen mijn haren gelijk weer in mijn nek omhoog. Geld verdienen eraan is ook nog een punt waar ik moeite mee heb. Ik snap zeker dat anderen er geld aan verdienen, maar bij mij blokkeert dan mijn gave (oftewel IK blokkeer het dan, blijkbaar).
Met kaartlegging heb ik dat een keer opgelost, omdat er een groep was, waar je dan kon gaan zitten aan een tafel en het kistje van vrijwillige donaties/bijdrage stond uit zicht bij de voordeur en dan kon je gewoon je ding doen en later kreeg je dan de centjes die door allen gedeeld werd. Wat een verademing. Werd je daar rijk van… NOPE, want meestal legde je er wel op toe, als je koffie/thee of zo nam of wat at en daar kocht. Velen gaven nl. ook helemaal niks, begreep ik. Maar het was wel een heerlijk gevoel dat ik de kaart kon leggen en mensen er wat aan hadden. Sommige kwam op een gegeven moment ook speciaal voor je terug. Dat was ook wel apart. Het leukste was echter dan anderen in die groep dan ook kwamen aan je tafel en vroegen of het oké was, maar goed… dan gewoon mijn soort van angst overwonnen en gewoon gedaan wat ik altijd deed en dan kwamen er bijzondere dingen uit. Vaak werd dan of bevestigd (als iemand dus kon zien waar ik het over had en aangaf… diegene waar je het nu over hebt, staat naast me) of eerst ontkenden dat dit kon en vervolgens de volgende keer daarop terugkwam en zeiden dat ik gelijk had gehad, hoe onwaarschijnlijk het ook was. Dus dat waren mooie opstekers. Helaas moesten ze stoppen omdat het gebouwtje werd afgebroken en geen andere plek gevonden werd die nog betaalbaar was, want wij hoefden nl. niet te betalen voor de tafel, maar konden daar eigenlijk oefenen, al was het voor sommigen niet oefenen, want die hadden al een succesvolle praktijk, maar vonden dit leuk om te doen.
Heling wilde ik daar niet doen, omdat het een na-effect kan hebben en ik geen praktijk heb, waar ze dan bijv. naar terug zouden kunnen komen.
En inderdaad zijn er die vinden dat heling op een vaststaande manier gedaan moet worden en kraken andere vormen af. Dat zelfs een paar jaar geleden nog meegemaakt. Je voelt je dan weer klein worden, maar daarna denk ik… ieder zo op zijn eigen manier.
Wat gaaf van dat zo oefenen met die tafels en groep.
Dat klinkt zo magisch mooi.
Dat was zeker een leuke, helaas te korte, periode.
Maar was wel erg leuk en heeft ook weer bijgedragen aan opbouw zelfvertrouwen.
Zeker bij diegene die zelf daar als medium/kaartlegster (eigen praktijk) was en die terug kwam met… je had toch gelijk. Dat was heel bijzonder en ook fijn dat ze daarmee terug kwam, want een ander zou dat wellicht niet teruggekoppeld hebben.
Dat is helemaal leuk. 🙂
Precies.
oeps Lydia, ik had een reactie op video aangemaakt en toen had ik per ongeluk ook jou een reactie willen sturen en nu blijkt mij reactie van de video dus onder jouw stuk te zijn gezet. SORRY, was niet de bedoeling, maar kan het helaas niet weghalen hier. Op de community gaat dat nl. wel.
En, je hoeft niet jaloers op anderen te zijn, want wie weet wat er nog voor je aankomt. En dat je dat al kan is toch al heel mooi. En misschien als je meer relaxter erin gaat worden (dus minder stressig) dat er ook meer komt. Maar alles op zn tijd en eigen tempo. En je kunt altijd nog gebruik maken van orakelkaarten, die geven meestal ook al intuïtief een antwoord.
Ik heb bv. een stel kleine kaartjes met boodschapjes en die zijn erg gewild, als afsluiter bijv. en geven blijkbaar de juiste boodschappen op het juiste moment. Dus misschien is dat een ideetje?
Succes.
Dat klinkt eigenlijk alsof je nog niet echt ontdekt hebt hoe jouw gaven precies werken.
En dan is inderdaad de vraag hoe verwacht je dat de informatie bij je binnenkomt. <3
Dank je wel lieve Scarlet.🙏🏻
Ik weet ook niet wat mijn “helende” gaven zijn,behalve dat ik attent ben.
Ik denk dat ik soms wel mensen kan raken met mijn woorden of precies iets weet te zeggen wat de ander nodig heeft. Maar verder…..?
Als ik al iets voel dan twijfel ik. Of ik denk dat ik dat maar bedenk.
Net als Lydia hierboven beschrijft kan ik ook jaloers zijn als ik hoor of lees dat mensen iets weten of horen of zien.
Maar ja, andere kant is ook…ik heb weinig mensen in mijn omgeving die er iets mee hebben. Ongevraagd toepassen of oefenen kan ook niet.
❤️
Fijne dag en weekend alvast 😘
Attent zijn is ook een gave hoor. Net op het juiste moment iets zeggen tegen mensen. Vlak dat niet uit, want zeker tegenwoordig met al die nare dingen die gebeuren is attent zijn heel hele mooie gave. Dus vooral blijven doen.
Jammer dat je in je buurt niet kunt oefenen. Dat mis ik hier ook. Het spiritueel centrum is hier weg, dus moet je erg ver reizen en dat zie ik ook niet zitten. En als er al wat georganiseerd wordt, is het vaak zo duur geworden, dat het ook niet meer leuk is. Eigenlijk zouden een stel mensen gewoon bij elkaar moeten kunnen komen om van elkaar te leren. Dat is iets wat ik ook erg leuk zou vinden. Wie weet… komt het nog eens op ons pad. 😘
Dank je wel Limesha. Nou die gave heb jij ook. Jij reageert ook vaak en probeert ook anderen te helpen 🙏🏻
Dank je wel.
Wat lief Sonja. Ja, inderdaad als ik iets weet of denk… misschien hebben ze aan dit iets, dan reageer ik inderdaad weleens.
Maar eigenlijk weten we allemaal zelf hoe en wat, maar zijn we vaak verleerd te luisteren naar onszelf.
Er zijn uitzonderingen hierop.
Jij hebt ook best vaak even een lieve reactie of even een stukje aandacht. Hartelijk dank daarvoor.
Dikke knuffel.
Dat is al heel erg veel en jij geeft heel veel warmte, gewoon als je jezelf bent, dat weet ik zeker. <3
En dat is ook al enorm helend.
Dat het lastig is om te oefenen speelt ook zeker een rol. <3
Sorry, ik zal dat mijn reactie op de video onder Lydia V werd geplaatst.
Maar goed… wilde nog wat toevoegen. Jammer dat je hier niet je tekst weg kunt halen, net als in de community.
Bij deze wat ik nog wilde doorgeven:
Ondanks de cursussen/opleiding, doe ik het toch liever gewoon instinctief qua healing. Blijkbaar kiest mijn onbewuste dan uit het scala van helende energie (een menu dus, zeg maar), wat nodig is voor die persoon voor me.
Zo was ik eens met iemand bezig die aangaf: ‘hé dat is acupressuur’. Ik was verbaasd, want dat nooit geleerd. Of iemand zei: ‘hé je bent nu bezig met de meridianen,’ Ook dat nooit geleerd. En zo bleek dus dat ik dus onaangeleerde dingen gebruikte, zelfs Reiki symbolen, waar ik niet eens wist hoe of wat. Als ik dan het antwoord erop had, wat ik gedaan had (bijv. een bep. iets met mijn hand had gedaan en dat later dus Reiki symbool bleek te zijn en hoorde van een Reikimaster) dan verdwijnt het ook en weet ik dus niet meer hoe ik het heb gedaan. Ik ga er dan maar vanuit dat als het nodig is, ik dat ook weer automatisch zal toepassen, indien nodig dus.
Dat woorden helend kunnen zijn (en ook tegenovergestelde) is zeker waar.
dr. Masaru Emoto met de ijskristallen is daar een voorbeeld van.
Ook woorden in kaartjes e.d. kunnen blijkbaar helend zijn, zoals ik al een paar keer ondervonden heb, dat iemand me zei, dat dat precies was, wat ze toen nodig hadden. Dus als ik voel… die moet even een kaartje krijgen… of een appje of…. dan doe ik dat.
Ik geef af en toe een heling aan bekenden, maar niet echt aan vreemden meer, omdat ik ook niet meer zoveel weg ga. Praktijk heb ik ook niet. Maar wie weet …. er kan altijd van alles nog veranderen.
Je onderbewuste weet het eigenlijk ook heel goed in mijn beleving, net als ons lichaam. 🙂
Wat gaaf is dat he, hoe je die dingen dat toch al kent.
<3
Absoluut. Soms verbaas ik me echt wat er boven komt en wat het bij mensen bewerkstelligd.
<3
Hey Scarlet, nu ben ik toch weer getriggerd door je verhaal. Ik begon de video met het idee dat ik geen helende gave heb. Maar toen je begon over helderwetendheid en helende woorden werd ik toch nieuwsgierig. Ik krijg ook vaker het kaartje van gebruik je woorden. Ik voel ook dat ik daar iets mee mag doen. Er zit alleen nog vaak een grote rem op. Maar nu de tijd lijkt te dringen, nu ik me zo ziek voel wil ik er wel meer mee gaan doen.
Vanmiddag had ik bezoek van een nichtje van mijn overleden man. Ik ken haar al zo’n 35 jaar. En haar man ook. Ik mag ze beiden erg graag. Maar al 35 jaar lijkt het net of ze allebei op de ander aan het wachten zijn voor goedkeuring of zo. Vanmiddag heb ik voor het eerst uitgesproken hoe ik daar tegenaan keek. En dat ik het zo zonde vond van de tijd. Het raakte me ook zo omdat je niet weet hoeveel tijd je nog hebt.
Daarna heb ik nog andere dingen gezegd. En daar voelde ik me even later toch niet prettig bij. Niet dat het slecht was, maar dan heb ik naar mijn gevoel iets te belerend gezegd. Dat heb ik dan ook maar meteen benoemd. Maar zij had dat helemaal niet zo ervaren. En zei dat ze het fijn vond dat ik er wat van had gezegd. Hoe kan ik verder werken aan die rem en die belemmerende overtuigingen? Of gewoon maar doen, benoemen en reflecteren? Bedankt voor deze video. Fijn weekend Scarlet!
Wat mooi dat je dat zo terug hebt kunnen koppelen aan ze lieverd.
En wat fijn dat ze ook terugave dat ze het als fijn ervoeren. Het kan zo’n verademing zijn als iemand een patroon benoemd die je zelf voelt, mar niet kunt benoemen.
Ik denk dat het erkennen en reflecteren al een hele goede is en ook het toch uitspreken en checken of het oké is voor de ander.
Veel lieve mensen vinden het juist verbindend als je op deze manier ook jezelf bent. <3
Hi Scarlet <3 Ik vind het altijd heel erg lastig. Soms heb ik het idee dat ik mezelf heel erg blokkeer. Ik weet dat ik gaven heb en hier en daar komt het ook sterk door. Soms als ik dan bewust er mee bezig wil zijn om me verder te ontwikkelen lijkt het juist wel ver weg te zijn en heb ik geen flauw idee hoe ik het moet/mag doen. Het verward me ook, ik kan niet zo goed vanuit mijn eigen of ik heb wantrouwen erin en lijkt het weg te zijn. Misschien zit ik wel te veel met de vraag hoe? en vind ik dat ik toch nu ondertussen wel dit wat meer gefinetuned had kunnen hebben. Het word soms een frustratie in plaats van vertrouwen. En dan heel soms is die connectie daar weer. Soms denk ik ook dat het soms stil is omdat ik juist meer op mezelf mag vertrouwen en hier mag zijn. Ik weet het niet, het blijft een vraagteken. Mijn beste vriend is sinds kort uit het niets begonnen met zeggen dat ik een medium ben. Ik moet dan lachen en wuif ik het weg. Hij zei dat ie dit zegt totdat ik eindelijk is in mezelf en mijn gaven ga geloven. ( niet dat ik een medium ben, maar kan ook niet ontkennen dat er niets is haha!) Ik vind het zelfs een beetje ongemakkelijk om dit te delen.. hihi
Mag ik je iets vragen? Want ik vind het juist heel tof dat je dit deelt.
Hoe komen de dingen binnen/door wanneer ze binnen komen? <3
Ja tuurlijk! Het verschilt per keer soms in dromen, de natuur, hoor ik of zie ik beelden en soms weet ik het gewoon. Ik voel ook erg veel.
🙂
Dus eigenlijk gaan alle gave door elkaar heen.
Wat misschien fijn kan zijn is om het net iets bewuster te benoemen als je iets waarneemt:
ik voel…
Ik weet daarbij…
Ik zie daarbij…
Of net in een andere volgorde. 🙂
Dankjewel Scarlet, dat ga ik is doen!!